Wajétsé

Onze aartsvader Ja’akov moest vluchten voor zijn broer Esav naar Charan. 's Nachts overnachtte hij onder de blote hemel. De Torah vertelt hoe Ja'akov een paar stenen nam en die rond zijn hoofd legde ter bescherming tegen gevaar­lijke dieren. In eerste instantie lijkt dit nogal vreemd. Als Ja'akov volop vertrouwen had in G'd, zou het ook niet nodig zijn om stenen rondom het hoofd te leggen. En als hij het wel nodig achtte om een extra bescherming aan te leggen, is het toch tegenstrijdig dat hij zich alleen heeft beperkt tot het hoofd en niet de overige delen van het lichaam heeft beschermd.

Een mogelijke uitleg hiervan kan worden gegeven aan de hand van een uitspraak van koning David in Tehiliem (Psalmen). "Wanneer je eet van de inspanning van je handen, dan ben je gelukkig en gaat het je goed." De nadruk wordt gelegd op het eerste deel van deze uitspraak: "het werk van je handen."

Zeer algemeen kan men werk verdelen in werk, dat men doet met de handen en werk, dat men doet met het hoofd. Wanneer koning David het werk van je handen prijst, bedoelt hij daarmee te zeggen, dat men dan het hoofd vrij heeft om zich bezig te houden met Torah en andere zaken, die het Jodendom van de mens eist.

Ja'akov, op weg naar Charan, wist zeer goed wat hem daar te wachten stond. Hij wist, dat hij daar hard zou moeten werken in het huis van zijn oom Lawan. Daarom heeft hij stenen genomen en daarmee zijn hoofd afgeschermd, opdat het hoofd vrij zou blijven van alle materiële zorgen en hij zich geconcentreerd zou kunnen bezighouden met zijn geestelijke ontwikkeling.

Verhalen uit de Torah hebben een eeuwigheidswaarde, voor alle tijden en in alle generaties. In onze tijd is de belangrijke les uit dit verhaal, dat de bemoeienissen die men heeft met alle dagelijkse be­slommeringen, nooit mogen leiden tot een belemmering van een verdere geestelijke ontwikkeling. Het hoofd moet als het ware omringd worden, door een stenen muurtje, zodat het vrij blijft voor Torah-studie en uitdieping van het Jodendom.