De biografie van de Rebbe
Rabbijn
Menachem Mendel Schneerson, bekend als de Lubavitcher Rebbe, de zevende
telg van de Chabad-dynastie. De Rebbe werd geboren op vrijdag 18 April
1902 (11 niesan 5662) in Nikolajev (Oekraine/Rusland) waar zijn grootvader,
de vader van zijn moeder Rebbetsin Chana, Rabbi Meir Sjlomo Janovski,
fungeerde als plaatselijke rabbijn. Hij werd vernoemd naar zijn overgrootvader,
de derde Lubavitcher Rebbe, bekend als de Tzemach Tzedek.
Op de leeftijd van zeven jaar verhuisde de Rebbe met zijn gezin naar
Yekatrinslav (het huidige Dnepropetrovsk) waar zijn vader, Rabbi Levi
Jitschak Schneerson, werd benoemd tot Opperrabbijn. Rabbi Levi Jitschak
genoot bekendheid als een groot Talmoed-geleerde, en was specialist
op het gebied van de joodse mystiek.
Vroeg in zijn jeugd oversteeg de jonge Menachem Mendel het intellectuele
niveau van het formele onderwijs dat aangeboden werd. Toen de privé leraren
dat speciaal voor hem ingehuurd werden het ook niet aankonden heeft
zijn vader hem tot zijn huwelijk persoonlijk onderwezen en begeleid.
Op 27 november 1928/ 14 kislew 5689, op zijn zevenentwintigste jaar
trouwde Menachem Mendel Schneerson met Rebbetsin Chaja Mushka Schneerson
de dochter van de vorige Lubavitcher Rebbe, rabbijn Joseph Jitschak
Schneerson z.l. in warschau.
Via Rusland, Polen, Duitsland en Frankrijk arriveerde de Rebbe in 1941
in de Verenigde Staten. Onder tussen had hij gestudeerd aan de universiteiten
van Leningrad en Berlijn, en aan de Sorbonne.
Zijn schoonvader had zich reeds in New York gevestigd, en de basis gelegd voor het hoofdkwartier van wat zou uitgroeien tot de invloedrijkste Joodsreligieuze naoorlogse beweging. De Rebbe werd de rechterhand van zijn schoonvader, zijn leerling en zijn secretaris. Alle onderwijs- en maatschappelijke activiteiten van de Chabad beweging, werden onder zijn verantwoordelijkheid uitgevoerd. In die tijd heeft de Rebbe ook het Kehot Publication Society opgebouwd. In deze hoedanigheid zorgde hij voor het publiceren van veel belangrijke materiaal. In de loop der jaren zouden meer als twee honderd boekbanden van zijn eigen werk verschijnen.
Op 10 sjewat 5711 / 17 januari 1951, één jaar na het
overlijden van zijn schoonvader heeft de Rebbe formeel het leiderschap
van de Chabad beweging op zich genomen.
Bij die gelegenheid zei legde de Rebbe het doel van zijn leiderschap
vast in het volgende “statement”:
“In onze Traditie is er sprake van drie liefdes; liefde voor
G-d, liefde voor de Tora en liefde voor je medemens. In feite zijn
ze allen één. Alle drie komen voort uit een zelfde bron
en ze vormen samen een geheel, het is dus niet juist om ze van elkaar
te scheiden.
“
Indien een persoon een grote liefde voor G-d koestert is het noodzakelijk
dat deze liefde zal zich ook uiten in liefde voor zijn medemens. Zo
ook het omgekeerde, liefde voor je medemens is slechts compleet wanneer
het gekoppeld is aan liefde voor G-d en Zijn Tora. Naastenliefde dient
zich niet te beperken in het materialistische, een hongerige van brood
voorzien of drinken aan dorstige geven, maar ook het spirituele maakt
er deel van. Zo zijn de drie liefdes van elkaar afhankelijk.
“Dit
is de sleutel om de Verlossing te kunnen bereiken. Onze geleerde zeggen
dat het gebrek aan liefde heeft de ballingschap veroorzaakt, de Verlossing
uit deze ballingschaap zal dus komen als gevolg van het intensiveren
van de liefde!”
Hiermee heeft de Rebbe de toon gezet voor wat gestalte zal geven aan de Joodse gemeenschap na de verschrikkingen van de Tweede Wereld Oorloog. In de woorden van Opperrabbijn Jonathan Sacks “De Rebbe’s reactie op WOII, wanneer de wereld met zinloze haat werd overvloed, was om de wereld met een massa van liefde, ook zonder oorzaak, te doen overvloeden.”
De vorige Rebbe was al begonnen met het uitzenden van sjeluchim -gezanten -naar Marokko, Tunesie, Engeland, Australie, Frankrijk, en tal van staten in Amerika. De Rebbe heeft deze uitzending verhonderdvoudigd. Er is bijna geen land ter wereld waar de vertegenwoordigers van de Rebbe niet zijn. Overal helpen zij de joodse gemeenschap ter plaatse bij de opbouw; van Zaïre tot Zweden, van Hongkong tot Zambia, in Israël Californie, Zuid-Afrika, Argentinië en Nederland. Schertsend wordt wel gezegd dar je twee dingen overal ter wereld tegenkomt: Coca Cola en Chabad!
In 1967, rond de periode van de Zes Daagse Oorloog, is de Rebbe begonnen met de “Mitswe kampanje” Iedere moeite moest gedaan worden om Joden bewust te maken van Tora en Traditie. Volgelingen van de Rebbe gingen de straat op om “ondergedoken Joden” weer te laten opduiken, maar deze keer met gepaste trots en gevoel voor hun erfgoed.
Wat is het geheim van Chabad? Waaraan is het succes van de beweging
te danken?
Chabad is de afkorting van chochma, biena en da’at, de drie verstandelijke
eigenschappen van de mens. De chabad-filosofie houdt in dat de mens
steeds her versrand als coördinatiepunt moet kiezen. Her verstand
is het punt van waaruit her lichaam en de menselijke gevoelens gecontroleerd
dienen te worden. Als de mens leeft vanuit zijn gevoel, en het versrand
slechts wordt gebruikt in dienst van her gevoel, is er nagenoeg geen
verschil tussen de mens en her der. Gevoelens kunnen heel positief
en goed zijn, maar ze zijn dat niet per sé. Interne leiding
is noodzakelijk om ervoor te zorgen dat de mens, mens blijft.
Oeforatsto' -'En gij zult u verspreiden (...).' -is het motto van Lubavitch, en van de Rebbe, geworden; jezelf wegcijferen en anderen helpen, gaten in de joodse wereld opvullen.
Hier in ligt de kern van het succes van Chabad en van de Rebbe, die alles droeg en inspireerde. Een mens die vanuit zijn versrand leeft, en zijn versrand voedt met de G'ddelijke zuiverheid van Tora en traditie, zal geliefd zijn bij G'd en bij de medemens. Naar hem zullen anderen willen luisteren, omdat zichtbaar is dat deze mens naastenliefde, en niet zelfzucht en eigenbelang, als leidraad neemt.
In
de tachtiger jaren heeft de Rebbe’s werk een nieuwe dimensie aangenomen.
Van oudsher was aangenomen dat het Joodse volk een ‘Licht voor
de volkeren’ zal zijn. Door middel van de volkeren te wijzen aan
de meest fundamentele basis van een rechtvaardig maatschappij, zoals
die door G-d vastgelegd zijn in de Noachitische wetten zal het Joodse
volk aan deze verwachting kunnen voldoen. Door omstandigheden was het
vele eeuwen niet mogelijk, met de recente ontwikkelingen en de overtuiging
dat de Uiteindelijke Verlossing nadert, Was het nu hoogst tijd om ook
deze opdracht na te komen. Deze activiteiten, alsook de Rebbe’s
inzet voor onderwijs werd door vele wereldleiders hoog geprezen. Het
Huis van Afgevaardigden in de VS heeft haar hoogste eer, The Medal of
Honour postuum aan de Rebbe gewijd.
In 1994, op de derde dag van de joodse maand Tammoez, heeft de Allerhoogste de Rebbe naar zich teruggeroepen. Maar de Rebbe heeft een rijkdom aan wijsheid achtergelaten. De grootse en geniale infrastructuur die hij heeft opgebouwd, blijft onveranderd functioneren.
Voor een uitgebreide (Engelstalige) biografie van de Rebbe: http://www.therebbe.org
Voor een video van de rebbe click hier Chabad.org/living
tora