וְהָיָה, כִּי-תָבוֹא אֶל-הָאָרֶץ, אֲשֶׁר ה אֱלֹקיךָ, נֹתֵן לְךָ נַחֲלָה; וִירִשְׁתָּהּ, וְיָשַׁבְתָּ בָּהּ. ב וְלָקַחְתָּ מֵרֵאשִׁית כָּל-פְּרִי הָאֲדָמָה, אֲשֶׁר תָּבִיא מֵאַרְצְךָ אֲשֶׁר ה אֱלֹקיךָ נֹתֵן לָךְ—וְשַׂמְתָּ בַטֶּנֶא; וְהָלַכְתָּ, אֶל-הַמָּקוֹם, אֲשֶׁר יִבְחַר ה אֱלֹקיךָ, לְשַׁכֵּן שְׁמוֹ שָׁם. ג וּבָאתָ, אֶל-הַכֹּהֵן, אֲשֶׁר יִהְיֶה, בַּיָּמִים הָהֵם; וְאָמַרְתָּ אֵלָיו, הִגַּדְתִּי הַיּוֹם לַה אֱלֹקיךָ, כִּי-בָאתִי אֶל-הָאָרֶץ, אֲשֶׁר נִשְׁבַּע ה לַאֲבֹתֵינוּ לָתֶת לָנוּ. “Wanneer gij komt in het land, dat de Here, uw G‑d, u ten erfdeel geven zal en gij het in bezit neemt en daarin woont, dan zult gij van de eerstelingen van alle vruchten van de bodem, die gij zult inzamelen van het land, dat de Heere, uw G‑d, u geven zal, nemen, en in een mand doen en naar de plaats gaan, die de Heere, uw G‑d, verkiezen zal om daar zijn naam te doen wonen. En gekomen bij de priester, die er dan wezen zal, zult gij tot hem zeggen: Ik verklaar heden voor de Heer, uw G‑d, dat ik gekomen ben in het land, waarvan de Heer aan onze vaderen gezworen heeft, dat Hij het ons zou geven” - Deuteronomium 26:1-3.
De vruchten voor de mitswa van bikoeriem moesten van de beste kwaliteit zijn en in het land Israel zijn geproduceerd van de eerste gerijpte vruchten. Voordat je de vruchten voor jezelf mocht nemen, werden deze vruchten naar het Beit Hamikdash (Tempel) gebracht om dankbaarheid aan G‑d te betuigen voor de kans die wij kregen ons in het land te vestigen.
Behalve de letterlijke invulling van deze mitswa leert het ons ook het volgende.
Maimonides (Mishneh Torah, wetten van Bikoeriem 2:1 en 2:3) schrijft: "alles wat voor het belang van G‑d is zou van het best en mooiste moeten zijn. Wanneer men een beth haknesset (synagoge) bouwt, zou het mooier moeten zijn dan de eigen woning. Wanneer men een hongerige te eten geeft, zou hij hem van het best en zoetste van zijn tafel moeten geven. Telkens als men iets voor een heilig doel aanstelt, zou hij het fijnste van zijn bezit moeten heiligen.”Zoals er staat geschreven in Leviticus 3:16)כָּל-חֵלֶב לה, het beste voor G‑d”.
In het wijden van het ‘eerste’ aan G‑d, zegt een persoon als het ware: hier ligt het brandpunt van mijn bestaan. Kwantitatief representeert dit misschien maar een klein gedeelte van wie ik ben en van wat ik heb, maar het doel van alles wat ik doe en van wat ik bezit is, om dit kleine percentage van mijn spiritualiteit boven mijn dagelijkse besognes, mijn leven uit te laten stijgen.
Bikoeriem leert ons prioriteiten in ons leven vast te stellen.
Hoe vaak zijn we niet zo geobsedeerd met het achterna hollen van materieel succes dat we maar heel weinig tijd en energie overlaten om te werken aan onze spirituele groei?
Bikoeriem leert ons een stap terug te nemen en prioriteiten te stellen. Dat het eerste en beste van onze vruchten, onze tijd, energie en hulpbronnen, aan G‑d gewijd moeten zijn!